айлакер


айлакер
хитрец, плут, хитрый, изворотливыи

Казахско-русский словарь для учащихся и студентов. 2015.

Смотреть что такое "айлакер" в других словарях:

  • аяр — (Жамб., Шу) айлакер, сұм. Табытты жерге тигізетін а я р істейді (Жамб., Шу). Өзінің маман саудагер а я р л а р ы арқылы өте жоғары бағамен жасырып сатты (Б. Соқп., 16 жас. чемп., 84). [Өзбекше айер қу, алаяқ (Узб. рус. сл., 1959, 26); әзірб. аяр… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • Еуразияшылдық — өткен XX ғ. 20 ЗОж.ж. орыс шетелдіктің (русское зарубежье) өзін аса белсенді көрсеткен әлеуметтік философиялық ілімі және идеялық саяси қозғалысы. Еуразияшылдық Ресей тарихы мен мәдениетінің өзіндік ерекшеліктеріне басты назар аударады.… …   Философиялық терминдердің сөздігі

  • аяр — ар. сын. Сұм, қу, көлгір, залым, айлакер …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • жөгі — 1 (Жамб., Шу) будан, қоспақ. Жалғыз өркешті түйе мен қос өркешті түйе буданы. Өркешінің арасы жақын болады. Үлек пенен бурадан, жүк қалмайтын жолында, ж ө г і болар туғаны (Жамб., Шу) 2 (Шымк., Түркіс.) айлакер, арам. Ж ө г і адам бір нәрсені… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жылт — (Гур., Есб.) жылпос, жылпылдаған, қу, айлакер. Ол бір ж ы л т еткен адам (Гур., Есб.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • мәргия шөбі бар — (Қарақ.) айлакер, қу, сұм …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • мұғамбыр — (Өзб.) айлакер. М ұ ғ а мб ы р күлкімен көкіп сөйлеп тұрған Ергеш екен (Өзб.). [Өзбекше мұғомбир (Узб. рус. сл., 276)] …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • пітіні — (Жамб., Шу) айлакер, қу. Ол бұрыңғыдай емес, п і т і н і бола бастады (Жамб., Шу) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сырқынды — (Сем., Абай) айлакер, қу, залым. Ол барып тұрған с ы р қ ы н д ы кісі (Сем., Абай). Астыртын жамандасуға айлакес, с ы р қ ы н д ы болғанмен, мынадай үлкен әділ қазының алдында, ашық шындыққа бара алмайтын (М. Әу., Абай жолы, 386). Бұларды түн… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • тасбақаның аузынан шөп алу — (Гур., Маңғ.; Орал, Орда) айлакер, қу, епті адам …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жармақ — I зат. жерг. Ләңгі. Күндіз әр түрлі ойын: қашпа доп, асық, ж а р м а қ тебу, бәлди ойнап, сілеміз қатып ұйықтап қалатын едік (Қ. Ахметұлы: Жетісу: 30. 06.2001, 8). II сын. жерг. Екі жүзді, қу, айлакер, сұрқия. Бұл жағымпаздар мен ж а р м а қ т а… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.